Geschiedenis Scouting Schinnen

Scouting Schinnen is opgericht op 22 juni 1945, vlak na de oorlog in Schinnen was er behoefte aan jeugdactiviteiten. Scouting Schinnen is toen opgericht door twee leiders onder de naam “Verkennersgroep Sint Aloysius”. Tegenwoordig is Scouting Schinnen nog steeds een vereniging die de Schinnense jeugd een plezierige vrijetijdsbesteding wil geven en daarbij een positieve bijdrage wil leveren aan de vorming van de persoonlijkheid van haar leden. Scouting Schinnen is in haar meer dan 60-jarig bestaan (2005) steeds met haar tijd blijven meegaan en staat nog steeds midden in de samenleving.

Scouting Schinnen is opgebouwd uit een aantal speltakken: de Bevers, de Welpen, de Kabouters, de Gidsen, de Verkenners, de Rowans, Sherpa’s en een jongerenstam (RamStam). Deze speltakken draaien wekelijks min of meer zelfstandig hun programma.

Vanaf het eerste uur

Het besluit tot de heroprichting van een jeugdbeweging voor de mannelijke jeugd werd eind 1944 genomen door de toenmalige leiders van de werkgroepen der K.A. onder aandringen van kapelaan Smeets. De Jonge Wacht van voor 1941 zou niet meer heropgericht worden daar deze jeugdbeweging uit den tijd was geraakt. Er bleef dus nog over “het verkennen” of de pas opgerichte jeugdbeweging “Jong Nederland”. Deze jeugdbeweging was door een commissie, benoemd door Vader Bisschop, ontworpen om uitgeroepen te worden tot dé jeugdbeweging van Limburg. Om te komen tot een oprichting en tot een keuze werd een bijeenkomst belegd waarop op uitnodiging van Aalmoezenier Smeets de navolgende personen aanwezig waren: Jo Ritzen, Jan Verheyen, Flip Heil, Gerrit Ruyters, Theo v.d. Elsen, Gerrit Ritzen, Jo Cals, Pierre Cortlever en Jan Vroomen. Op deze vergadering bleek dat alleen Jan Vroomen voor Jong Nederland was terwijl de rest unaniem het Verkennen prefereerde en zelfs zich niet als leider ter beschikking zou willen stellen wanneer er een andere vorm van jeugdbeweging werd opgericht. Daar was J. Vroomen zich hiermede niet kon verenigen trok hij zich terug. Staande de vergadering werd toen besloten over te gaan tot de oprichting van een afdeling van de Verkennersbeweging indien hiervoor toestemming werd verkregen van de Hoog Eerwaarde Heer Deken. Nadat enkele bezwaren van de zijde van de H.E.H. Deken geuit, werden overwonnen gaf hij er ook zijn fiat aan. Onder leiding van Flip Heil (reeds verkennerleider te Hoensbroek en voor 1940 reeds Voortrekker aldaar) en Hopman Konings uit Hoensbroek werd gestart met ’n intensieve training van de klasse eisen. Op 5 mei 1945, de dag der Duitse capitulatie, werd er juist ’n training gehouden. Tijdens een van deze trainingsbijeenkomsten werd besloten om de groepsnaam van de Jonge Wacht te doen voortleven en dezelfde groepsvlag te blijven voeren. Zo ontving de groep dan de naam van de patroon der jeugd, de H. Aloysius. In juni 1945 werd door de aanstaande leiders een inleidingscursus gevolgd in Nuth waarvoor allen slaagden. Op de laatste zondag van deze cursus was na de Hoogmis gelegenheid voor de aanmelding van leden in het patronaat. Flip Heil en Harry Konings werden compleet bestormd. Ongeveer 70 jongens gaven zich op. Gezien de aanmelding en de leeftijden werd besloten om een senioren en een juniorentroep op te richten. Leiders van de senioren werden: Hopman Jo Ritzen en de Vaandrigs Theo v.d. Elsen en Pierre Cortlever. Van de junioren werd Jan Verhey Hopman terwijl Gerrit Ruyters, Jo Cals en Gerrit Ritzen Vaandrig werden. Flip Heil werd groepsleider. In augustus 1945 werd het eerste kamp gehouden in Danikerbos. Dit kamp duurde 3 dagen. Zonder uniform, met rode zakdoeken om de hals trok de gehele groep met geleende tenten geheel zonder eigen materiaal (zelfs haringen waren nog niet aanwezig) op. Na dit kamp werden de leiders geïnstalleerd. Daar de hoofdkleuren van het wapen van Schinnen oranje en blauw waren en blauw de kleur van Maria terwijl oranje de kleur van het vorstenhuis is werd eenparig besloten om de groepsdas ook in deze kleuren te kiezen n.l. ’n oranje das met 2,5 cm brede donkerblauwe band om onze verknochtheid te tonen aan Maria, het vorstenhuis en aan ons dorp Schinnen. Daar alle textiel nog op punten was kwam er als blijde bijzonderheid bij dat beide kleuren zonder punten te verkrijgen waren.
Uit het logboek van de Abbe Pierre Stam
(met dank aan de werkgroep Historie Schinnen)